دریاچه چیتگر یا نام رسمی آن دریاچه شهدای خلیج فارس، یکی از مهمترین مقصدهای تفریحی و گردشگری غرب تهران و بزرگترین دریاچه مصنوعی ایران است که در منطقه ۲۲ تهران قرار دارد. در این مطلب هم تاریخچه شکلگیری دریاچه چیتگر و دلیل نامگذاری آن به شهدای خلیج فارس را مرور میکنیم، و هم بر اساس بروشور رسمی مجموعه، امکانات، ظرفیتها، قوانین بازدید و کاملترین راهنمای دسترسی به دریاچه چیتگر را توضیح میدهیم.
خلاصه سریع دریاچه چیتگر
ایده ساخت دریاچهای مصنوعی در غرب تهران برای اولین بار در سال ۱۳۴۷، همزمان با تدوین اولین طرح جامع شهر تهران، مطرح شد؛ اما به دلیل کمبود بودجه و محدودیتهای فنی، این طرح سالها متوقف ماند و به فراموشی سپرده شد.
بار دیگر بین سالهای ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۹ موضوع احداث دریاچه در منطقه ۲۲ تهران با مطالعات گستردهتر و با هدف بهبود شرایط اقلیمی و آبوهوایی تهران و ارتقای پتانسیلهای تفریحی منطقه، دوباره بررسی و نهایی شد.
مهر ۱۳۸۹: آغاز عملیات اجرایی پهنه آبگیر (بخش آبی دریاچه)
تیر ۱۳۹۱: آغاز عملیات اجرایی پهنه ساحلی
۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۲: افتتاح رسمی فاز اول پروژه با نام «دریاچه چیتگر»
منبع اصلی تأمین آب دریاچه چیتگر، رودخانه کن است. آب این رودخانه پس از عبور از مسیری حدود ۷ کیلومتری در یک کانال سرپوشیده، به تصفیهخانه اختصاصی دریاچه (با ظرفیت تصفیه حدود ۴۰۰ لیتر بر ثانیه) میرسد. هدف از این مرحله تصفیه، حفظ آبزیان و سازگاری آب با اکوسیستم دریاچه است؛ به همین دلیل کیفیت آب دریاچه چیتگر از نظر زیستمحیطی در سطح بالایی قرار دارد و با استانداردهای بینالمللی همخوانی دارد.
دریاچه در ابتدا با نام «چیتگر» شناخته میشد. بعدها این دریاچه بهطور رسمی به نام «دریاچه شهدای خلیج فارس» نامگذاری شد؛ نامی که با ساخت سه جزیره داخل دریاچه به نامهای شهدای تنب بزرگ، شهدای تنب کوچک و شهدای ابوموسی تکمیل شد.
با این حال، در گفتار روزمره و رسانهها همچنان بیشتر با نام قدیمی «دریاچه چیتگر» شناخته میشود و عملاً هر دو نام بهصورت موازی به کار میروند.
نام «خلیج فارس» برای ایرانیها فقط یک نام جغرافیایی نیست؛ نمادی از هویت تاریخی چندهزارساله ایران در این منطقه است. این نام در نقشههای باستانی، اسناد یونانی و رومی و حتی نقشههای قرونوسطایی اروپا به همین شکل ثبت شده است. سازمان ملل متحد و منابع بینالمللی معتبر نیز رسماً از همین نام «Persian Gulf» استفاده میکنند.
جزیرههای داخل دریاچه چیتگر با نام سه جزیره واقعی خلیج فارس — که در استان هرمزگان و نزدیک تنگه هرمز قرار دارند — نامگذاری شدهاند:
این جزایر تا اوایل قرن بیستم تحتالحمایه بریتانیا بودند.
در سال ۱۳۵۰ (۱۹۷۱)، همزمان با خروج نیروهای بریتانیا از منطقه، ایران پس از نزدیک به هفتاد سال پیگیری، حاکمیت خود بر این جزایر را بازپس گرفت.
امارات متحده عربی که در همان سالها بهعنوان کشور مستقل شکل گرفت، ادعای مالکیت این جزایر را مطرح میکند؛ ایران این ادعا را رد کرده و این جزایر را بخشی جداییناپذیر از خاک خود میداند. این پرونده هنوز یکی از مناقشات حلنشده منطقه است.
عبارت «شهدای خلیجفارس» به رزمندگان و نیروهایی اشاره دارد که در تاریخ معاصر ایران، بهویژه در جنگ تحمیلی هشتساله، جان خود را برای دفاع از مرزهای جنوبی و آبهای خلیج فارس فدا کردند. نامگذاری جزیرههای داخل دریاچه چیتگر با نام همین سه جزیره واقعی، یادبودی نمادین است: هم یادآوری هویت تاریخی ایران در خلیج فارس، و هم بزرگداشت کسانی که از این مرزها دفاع کردهاند.
| مشخصه | مقدار |
|---|---|
| مساحت سطح آب | حدود ۱۳۰ هکتار |
| مساحت مجموعه تفریحی خشکی اطراف | حدود ۱۲۰ هکتار |
| مساحت کل مجموعه | حدود ۲۵۰ هکتار |
| ظرفیت ذخیره آب | حدود ۳۵ میلیون مترمکعب |
| عمق آب | از ۱.۵ متر تا ۹.۵ الی ۱۰ متر |
| مسیر دوچرخهسواری استاندارد | ۸۸۵۰ متر (دور دریاچه) |
| مسیر پیادهروی امن | ۴۷۵۰ متر (دور دریاچه) |
| جایگاه | بزرگترین دریاچه مصنوعی ایران |
دریاچه در منطقه ۲۲ شهرداری تهران، در شمال بوستان جنگلی چیتگر واقع شده و از جنوب به بزرگراه شهید همدانی، از شمال به بزرگراه همت (خرازی)، از شرق به بزرگراه آزادگان و از غرب به بافت مسکونی منطقه ۲۲ محدود میشود.
ورودی به محدوده دریاچه چیتگر از مجموعاً ۸ ورودی امکانپذیر است: ۳ ورودی در ضلع شمالی، ۳ ورودی در ضلع شرقی و ۲ ورودی در ضلع غربی و شمالغربی مجموعه.
آدرس: تهران، منطقه ۲۲، بزرگراه شهید خرازی، دریاچه چیتگر (شهدای خلیجفارس)
برای مشاهده موقعیت دقیق و راههای ارتباطی کلیک کنید
تماس با ماوبسایت رسمی مجموعه: www.tehrangasht24.ir
شما به این مطلب چه امتیازی میدهید؟